ถึงเธอที่แสนไกล

posted on 09 Aug 2009 00:14 by bezpeter

เคยเห็นคนรักกันต้องห่างกันมาก็เยอะ เคยฟังเพลงเกี่ยวกับการรอคอยมาก็มาก

แต่บอกตรงๆว่าไม่เคยสนใจเนื้อหาหรือซาบซึ้งกับความหมายของเรื่องราวเหล่านั้น

พอเข้าใจนะว่าการแยกจากกันต้องเสียใจ เข้าใจกับการร้องไห้เวลาเหงาและรอใครบางคน

แต่ก็นั่นแหละ คนเราไม่เจอกับตัวเองไม่รู้หรอก ...

พอวันนึง วันที่ไม่เคยคิดไม่คิดนึกถึงว่าจะมี เรื่องราวที่ไม่คิดว่าจะเกิดกับตัวเอง

วันที่มีความรักกับคนห่างไกล ในความรู้สึกแรกก็แปลกใจนะ คนเราไกลกันขนาดนี้

แต่ทำไมถึงมาเจอกันได้ "อะไรพาเรามาเจอกัน" แล้วอะไรทำให้เรารู้สึกดีดีต่อกัน

อะไรที่ทำให้เรารักกัน และ"อะไรทำให้เราต้องจากกัน" ...

เข้าใจแล้ว เข้าใจอย่างดีเลย กับความรักที่ต้องจากกัน

"คนไม่รักจากกันว่าเสียใจ คนรักกันต้องจากกันทรมานยิ่งกว่า" *

ทุกครั้งเวลาไปในที่ที่มีคนมากมาย คงไม่พ้นต้องเห็นคู่รักเดินด้วยกัน

กินข้าว เดินเล่น ดูหนัง @#$%^&* อะไรทั้งหมดที่คนรักกันเค้าทำกัน

ถ้าเราไม่มีใครคงเศร้า แต่การที่มีคนรักแต่ไม่มีโอกาสได้ทำสิ่งเหล่านี้มันเศร้ายิ่งกว่า

ทุกครั้ง อยากให้เธอมาอยู่ตรงนี้ อยากทำสิ่งดีดีด้วยกัน

สุดท้าย ก็ต้องเดินผ่านผู้คนเหล่านั้น ด้วยความรู้สึก "เหงา" ...

เธอไม่ผิดหรอก ที่ต้องไปไกลขนาดนั้น

เธอไม่เคยทำให้รู้สึกระแวงเลยซักครั้ง

แต่คนที่ผิดคือฉันเอง ที่ไม่ยอมเข้าใจความจริงที่เกิดขึ้น

ยังคงหวังให้เธอมาอยู่ด้วยกัน ... ยังคงหวังว่าจะมีซักวัน

หวังว่าการรอคอยจะสิ้นสุดลง *

 

เมื่อเรื่องราวมันเกิดขึ้น พร้อมกับความรู้สึกต่างๆมากมาย

เราก็ต้องผ่านมันไปให้ได้ ..

และถึงแม้เวลาจะหมุนไปอย่างช้าๆ

แต่ก็ยังดีที่ "เวลาไม่เคยหมุนย้อนกลับ"

ซักวันเวลาจะหมุนไปจนถึงวันที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน

ตลอดไป ...

 

ยั ง ร อ ค อ ย เ ธ อ เ ส ม อ *

edit @ 9 Aug 2009 00:32:48 by bezpeter